Recenzja Brother HL-1250 review

Drukarka lokalna z bardziej zaawansowanym kontrolerem niż w modelach z tej samej rodziny

Brother HL-1250 to wycofane z produkcji monochromatyczne urządzenie laserowe przeznaczone do współpracy ze zgodnym komputerem lokalnym, który potrzebuje zwykłych dokumentów i okazjonalnego drukowania na papierze specjalnym. Ma kasetę 250-sheet, ręczny podajnik na jeden arkusz oraz porty USB i równoległy. Ograniczenia są proste: obsługa sieci i dolna kaseta są opcjonalne, a druk dwustronny wymaga ręcznego odwrócenia i ponownego włożenia arkuszy.

Wspólna instrukcja wyraźnie odróżnia ten model od HL-1030 i HL-1240. Model HL-1250 ma standardowo cztery megabajty pamięci, którą można rozszerzyć za pomocą odpowiedniego, opcjonalnego modułu SIMM, oraz emulacje PCL6, Epson FX-850 i IBM Proprinter. Te funkcje dotyczą jego własnej kolumny; wspólna okładka instrukcji nie oznacza, że wszystkie trzy kontrolery są identyczne.

Najpierw sprawdź, czy działa lokalny sterownik

Oryginalny rozdział o USB wymienia system Windows 98 oraz odpowiednie komputery Macintosh wyposażone w USB. Późniejszy dokładny opis internetowy podaje dodatkowe historyczne wersje systemów operacyjnych. Żadne z tych źródeł nie dowodzi, że na dowolnym współczesnym komputerze da się zainstalować drukarkę bez zgodnego, działającego sterownika.

Opcjonalny NC-2010P to zewnętrzna konfiguracja serwera druku podłączanego przez port równoległy. Nie jest to dołączony port Ethernet ani moduł łączności bezprzewodowej. Opcjonalna karta interfejsu szeregowego to również osobny sprzęt. Dlatego podstawowa ocena dopasowania zakłada potwierdzoną ścieżkę USB, a nie to, że wszystkie rozszerzenia opisane w instrukcji są zainstalowane.

To urządzenie służy wyłącznie do drukowania. Nie ma szyby skanera, podajnika dokumentów, funkcji samodzielnego kopiowania ani mechanizmu faksu. Ogólna nazwa oprogramowania do automatycznego drukowania wiadomości e-mail opisuje zadania trafiające do komputera; nie potwierdza obsługi AirPrint, Mopria ani samodzielnego skanowania przez sieć.

Kaseta do zwykłych stron, pojedynczy arkusz do zadań specjalnych

Tabela pojemności w źródle wyraźnie podaje około 250 arkuszy papieru Letter/A4 o gramaturze osiemdziesięciu gramów. Legal to obsługiwany format kasety w USA i Kanadzie, ale ta konkretna tabela nie potwierdza pojemności stosu 250-sheet arkuszy Legal. Kwestionariusz zachowuje więc rozróżnienie między pojemnością dla dokładnie określonego formatu, zamiast automatycznie przypisywać tę samą wartość każdemu rozmiarowi papieru.

Ręczny podajnik obsługuje odpowiednie koperty, etykiety, grubsze arkusze i inne opisane formaty — po jednym arkuszu naraz. Wybierz w sterowniku ręczne źródło podawania, wyślij zadanie i włóż arkusz zgodnie z instrukcją. To podajnik na pojedyncze arkusze, a nie kolejna zwykła kaseta, która istotnie zwiększa pojemność na standardowy papier.

Opcjonalna dolna taca mieści dodatkowe 250 odpowiednich arkuszy i ma własną listę obsługiwanych formatów. Nie wchodzi w skład standardowej pojemności. Wymiary i konfigurację faktycznie rozbudowanego urządzenia należy sprawdzić osobno, niezależnie od niezmodyfikowanej drukarki.

Ręczny dupleks nadal wymaga ręcznej obsługi papieru

Oryginalna procedura dla systemu Windows najpierw drukuje strony parzyste. Użytkownik wyjmuje je, ustawia zgodnie ze wskazaną orientacją i wkłada z powrotem, aby wydrukować strony nieparzyste. Instrukcja podaje osobne procedury dla kasety i ręcznego podajnika, a także ostrzega przed zawijaniem się papieru, podawaniem kilku arkuszy naraz i nieprawidłową kolejnością wkładania.

Instrukcja wyraźnie zaleca, by przed ponownym włożeniem zadrukowanego stosu wyjąć zwykły, niezadrukowany papier. To praktyczna różnica w porównaniu z automatycznym dupleksem: przy każdym zadaniu dwustronnym trzeba uwzględnić ilość papieru w podajniku i zaangażowanie użytkownika. Opcja dupleksu w oprogramowaniu nie tworzy zautomatyzowanej ścieżki drukowania dwustronnego.

Deklarowana szybkość to do dwunastu jednostronnych stron na minutę w formacie Letter lub A4, z kasety. Oryginał zastrzega, że maksymalna szybkość dotyczy wielokrotnego drukowania tej samej strony, i wymienia wpływ interfejsu, emulacji, komputera, pamięci oraz grafiki. Nie podaje liczbowej zalecanej miesięcznej liczby stron.

Materiały eksploatacyjne i regionalny wymiar obudowy

Dokładne źródło amerykańskie podaje toner TN-430 o wydajności trzech tysięcy stron A4 oraz TN-460 o wydajności sześciu tysięcy stron przy pięcioprocentowym pokryciu. Oryginał podaje także wydajność tonerów zamiennych przy tym samym pokryciu i papierze Letter/A4. DR-400 to osobny bęben o deklarowanej wydajności do dwudziestu tysięcy stron, zależnej od długości zadań. Nie określono wydajności tonera dołączonego do urządzenia.

Konfiguracja z kasetą Legal na rynek USA i Kanady ma 14.2 inches szerokości, 16.9 głębokości i 9.3 wysokości; obudowa A4-cassette jest płytsza. Wersja zasilania na USA ma parametry 110–120 V, 50/60 Hz. Deklaracje masy z tonerem i bębnem różnią się między dokładną stroną internetową a oryginałem, dlatego wartość pozostaje nieznana. Jeśli w pracy dominują drukowanie dwustronne bez nadzoru i połączenie sieciowe w zestawie, odpowiednią alternatywą będzie drukarka z automatycznym dupleksem i dołączoną obsługą sieci.